Συνέντευξη στην Μάγδα Ζήνδρου
Η “Ελίζα” επιστρέφει φέτος στο Θέατρο Πόρτα και ήδη έχει αποσπάσει εξαιρετικές κριτικές και σχόλια. Ανάμεσα στα δυνατά της στοιχεία, οι δύο πρωταγωνιστικοί ρόλοι, η Ελίζα και ο Πάτρικ, τους οποίους υποδύονται η Ιωάννα Παπαμιχαλοπούλου και ο Βασίλης Αθανασόπουλος.
Μιλήσαμε για τη συνεργασία τους, αλλά και για όσα κάνουν τη “νέα Ελίζα” απλά μοναδική!
Η “Ελίζα” ανεβαίνει στη σκηνή πολλά χρόνια μετά την πρώτη, ιστορική “Ελίζα” του Θεάτρου Πόρτα. Πώς νιώσατε γνωρίζοντας ότι θα γίνετε κομμάτι ενός έργου που έχει αγαπηθεί πολύ από μια μερίδα του κοινού, τους γονείς των παιδιών που βρίσκονται στο θέατρο;
Ιωάννα Παπαμιχαλοπούλου: Όταν μου έγινε η πρόταση για τον ρόλο της Ελίζας, ένιωσα ευγνωμοσύνη, αλλά ταυτόχρονα και μια αίσθηση ευθύνης — τόσο απέναντι στους ανθρώπους που έχουν ήδη δει την παράσταση, όσο και στους νέους μικρούς θεατές, για τους οποίους είναι μια άγνωστη ιστορία. Είναι πραγματικά όμορφο και συγκινητικό να γίνεσαι μέρος ενός έργου που έχει αφήσει τέτοιο αποτύπωμα.
Βασίλης Αθανασόπουλος: Προσωπικά, από τα έργα της Ξένιας Καλογεροπούλου, εκείνο που ήξερα από παιδί και αγαπούσα πολύ καθώς ήταν μια από τις πρώτες παραστάσεις που είχα δει, ήταν ο Οδυσσεβάχ. Ενήλικος πια έμαθα για την Ελίζα, και για το πρώτο της ανέβασμα. Είναι μια παράσταση, που στον χώρο του θεάτρου έχει αφήσει τη δική της ιστορία και πλέον διαπιστώνουμε ότι το έργο αυτό το αγαπάει πολύ ο κόσμος. Έρχονται άνθρωποι από το κοινό, μας λένε ότι το είχαν δει παιδιά και ήταν από τα έργα που έχουν ξεχωρίσει. Το θυμούνται ακόμα έντονα. Η αλήθεια είναι πως αυτό δημιουργεί ένα επιπλέον αίσθημα ευθύνης αν και δεν παύω να ευχαριστιέμαι την παράσταση. Αφηγούμαστε μια ιστορία που σχεδόν κυριολεκτικά ταξιδεύει τον θεατή σε άλλο γαλαξία.
Πόσο δύσκολο ή απελευθερωτικό είναι να ξανασυστήσεις την “Ελίζα” με μια νέα ματιά και τι είναι αυτό που σας άρεσε περισσότερο στην ιστορία;
Ιωάννα Παπαμιχαλοπούλου: Το να ξανασυστήσω την “Ελίζα” ήταν αρχικά μια μεγάλη πρόκληση, όμως με τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Θωμά είχα την ευκαιρία να την εξερευνήσω με ελευθερία και χωρίς περιττές ανησυχίες. Είναι ένα έργο με διαχρονικές αξίες — έρωτας, φιλία, θάρρος κ.τ.λ. — που, όσο κι αν το μεταμορφώσεις, δεν μπορεί να χαθεί ποτέ η ουσία του. Δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο σημείο του έργου που να μου αρέσει περισσότερο ή λιγότερο· αυτό που με συγκινεί είναι η σκέψη πως, παρ’ όλο που οι εποχές και η αισθητική μας αλλάζουν, αυτή η ιστορία παραμένει σημαντική κι επίκαιρη.
Βασίλης Αθανασόπουλος: Ο Θωμάς Μοσχόπουλος διασκεύασε το έργο με έναν τέτοιον τρόπο που με κάνει να νιώθω παιδί. Οι ελισαβετιανοί ήρωες μπαίνουν σε έναν κόσμο με διαστημόπλοια, ρομπότ και φωτόσπαθα. Είναι τόσο ενδιαφέρον αυτό το πάντρεμα, που παρά τις δυσκολίες που ενδεχομένως να αντιμετωπίσαμε, στο τέλος κερδίζει η μαγεία του θεάτρου, που βάζει κοινό και ηθοποιούς σε συνθήκες που ξεπερνούν κάθε φαντασία. Εκείνο που μου αρέσει περισσότερο στην ιστορία, είναι για μένα ένα από τα κύρια θέματα του έργου. Το πώς προκειμένου να πετύχεις αυτό που θες, βρίσκεις τον τρόπο να ξεπεράσεις κάθε δυσκολία. Εν προκειμένω, η Ελίζα, κάνει διαγαλαξιακό ταξίδι για να καταφέρει να είναι με τον άνθρωπο που αγαπά.
Τα κοστούμια της παράστασης είναι πραγματικά καταπληκτικά. Πώς ζείτε εσείς, πάνω στη σκηνή αυτή την μεταμόρφωση και τι σχόλια έχετε ακούσει από τα παιδιά;
Ιωάννα Παπαμιχαλοπούλου: Τα κοστούμια έχουν την ιδιότητα να ζωντανεύουν, κατά κάποιο τρόπο, τους χαρακτήρες που υποδυόμαστε, και είναι πράγματι εντυπωσιακά. Η αλήθεια είναι ότι, συνήθως, όσο πιο εντυπωσιακό είναι ένα κοστούμι για αυτούς που το βλέπουν, τόσο πιο περίπλοκο είναι για αυτούς που το φοράνε. Όμως οι αντιδράσεις των παιδιών μάς το κάνουν ευκολότερο. Σε κάθε παράσταση ανυπομονώ να δουν τις αλλαγές κοστουμιών — και εγώ να δω τις αντιδράσεις τους. Τις περισσότερες φορές μπερδεύονται όταν μας βλέπουν με τα κανονικά μας ρούχα βγαίνοντας από την παράσταση· δεν μας αναγνωρίζουν!
Βασίλης Αθανασόπουλος: Όταν υποδεχόμαστε τα παιδιά στην αίθουσα, συνήθως τα ρωτάω αν είμαι ιππότης ή αστροναύτης. Κάποια απαντούν με σιγουριά ένα από τα δύο, άλλα το σκέφτονται λίγο περισσότερο. Σίγουρα πάντως ενθουσιάζονται με αυτήν την ένωση των δύο διαφορετικών χρονικών περιόδων. Για εμάς αυτή η μεταμόρφωση είναι εξίσου συναρπαστική γιατί, πέρα από την τρομερή αισθητική των κοστουμιών που έφτιαξε η Κλαιρ, δεν παύουμε να είμαστε με το ένα πόδι στο παρελθόν και με το άλλο στο μέλλον.
Ποια είναι 3 χαρακτηριστικά της Ελίζας και του Πάτρικ που θέλετε να κρατήσουν τα παιδιά φεύγοντας από το θέατρο;
Ιωάννα Παπαμιχαλοπούλου: Όσον αφορά την Ελίζα, θα έλεγα: την τόλμη, την αφοσίωση και, κυρίως, το ότι δεν φοβάται να είναι ο εαυτός της. Και για τον Πάτρικ: την επιμονή, την ηρεμία και τη γενναιότητά του.
Βασίλης Αθανασόπουλος: Αναφέρω τρία, πολύ σημαντικά: Έχουν πίστη στους εαυτούς τους αλλά και ο ένας στον άλλον. Παλεύουν για να πετύχουν τους στόχους τους και δεν τα παρατάνε. Δεν αφήνουν τον φόβο να τους πτοήσει. Είναι πιο δυνατοί από αυτόν.
0 comments on “Η Ιωάννα Παπαμιχαλοπούλου και ο Βασίλης Αθανασόπουλος μας μιλούν για την “Ελίζα””